تو همه را دعوت کردی به سفره بزرگ این ماهت

که گنه کار بخشیده شود

تا  بندگانت حسنه ای را که تا دیروز به زحمت به دست می آوردند، به هربهانه ای حتی نفس کشیدنشان در این ماه به آنها هدیه دهی…

خدایا

تو چقدر مهربانی و من چقدر غافل!

اللهم انّی اسئلک بإسمک یا الله…

رنگ خدا

]]> http://range-khoda.net/?feed=rss2&p=317 2 http://range-khoda.net/?p=295 http://range-khoda.net/?p=295#comments Thu, 21 Jan 2010 12:35:43 +0000 umsa.ir http://range-khoda.net/?p=295 در بحبوحه جنگ ، وقتی که از زمین و آسمان تیر دشمنی و کینه می بارید و لحظه ای امان نمی داد، وقت زوال که از راه رسید، به قد قامت ایستاد تا بگوید حسین برای نماز می جنگد و تو ای جوان سال ۱۴۳۱ یا نه ای جوان همه سالهای بودن،… اگر برمظلومیت من قطره ای اشک از گوشه چشمانت جاری شد، این قطره اشک تمام پهنه ی آتش و عذابِ گناهانت را خواهد گرفت و آتش بر تو سرد خواهد شد، چنانکه بر ابراهیم خلیل سرد شد. یَا نَارُ کُونِی بَرْدًا وَسَلَامًا (۱) می دانی چرا آتش بر ابراهیم سرد شد؟ چون ابراهیم می دانست خدا همه را در ابتلا و آزمایش آفرید، ابراهیم و اسماعیل و موسی و عیسی و … حسین را نیز آزمونی بود و آن ابتلا به قومی که سنت پیامبر(ص) را کشتند و نوزادی به نام بدعت را متولد کردند. (۲) آزمون حسین (ع) روز عاشورا در سرزمین کربلا بود. یاران حسین را نیز مبتلا به آزمایش الهی شدند، چنانکه یزید و عمر سعد و لشکریانشان نیز٫ و اکنون تو ای جوان ۱۴۳۱ تو را نیز عاشورایی است و کربلایی. بکوش تا حسینی شوی تا به پهنه تاریخ نامت چون حسینیان جاودانه شود.

 ۱٫ انبیاء / ۶۹

۲٫ بخشی نامه امام حسین به والی بصره (الا و إن السنه قد امیتت و إن البدعة قد احییت)

* زمانه بر سر جنگ است یا علی مددی

مدد ز غیر تو ننگ است یاعلی مددی

محبت مولا بر سرتان.

* عید سعید غدیر، ابلاغ واپسین رسالت خورشید، بر ره‌روان ولایت مبارک.

* علی یعنی تمام آفرینش / علی یعنی چراغ راه بینش / علی یعنی عدالت، رادمردی / علی یعنی علاج دردمندی

* غدیر، سرچشمه جاری ولایت مبارک باد.

* یا علی ذاتت ثبوت قل هوالله احد / نام تو نقش نگین امر الله الصمد / لم یلد از مادر گیتی و لم یولد چو تو / لم یکن بعد النبی مثلت له کفوا احد

پیامک های بیشتر را در اینجا ببینید!

دخترک بعد از این که فهمید باید چشمش عمل شود خیلی بی‌تابی می‌کرد، چون خیلی ترسیده بود. به پدرش گفت مرا به حرم بانو ببرید شفایم را از خانم می‌گیرم. پدر او را به حرم برد. دخترک به طرف ضریح مقدس دوید با گریه و ناله، چشمانش را به ضریح می‌مالید و به بانو می‌گفت که از عمل می‌ترسد، نکند چشمانم کور شود. و همین طور ناله می‌کرد و از خانم شفایش را درخواست می‌کرد.

 با اصرار پدر از حرم خارج شده و به صحن آمد ناگهان پدر نگاهش به چشم دخترک افتاد. وای خدای من…

 از لکه سفید در چشم دخترک دیگر خبری نبود…

میلاد کریمه اهل بیت حضرت معصومه  سلام الله علیها را به همه دوستان تبریک میگم.

دانلود تصویر زمینه ویژه میلاد حضرت معصومه سلام الله علیها و امام رضا علیه السلام

محتوى و فضیلت سوره قدر

محتواى این سوره چنان که از نامش نیز پیداست بیان نزول قرآن مجید در شب قدر است، و سپس بیان اهمیت شب قدر و برکات و آثار آن.

در فضیلت تلاوت این سوره همین بس، که از پیغمبر اکرم ص نقل است که فرمود: هر کس آن را تلاوت کند مانند کسى است که ماه رمضان را روزه گرفته، و شب قدر را احیا داشته است.

شب قدر شب نزول قرآن

از آیات قرآن به خوبى استفاده مى‏شود که قرآن مجید در ماه مبارک رمضان نازل شده است:” شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِی أُنْزِلَ فِیهِ الْقُرْآنُ” (بقره ۱۸۵) و ظاهر این تعبیر آن است که تمام قرآن در این ماه نازل گردید.

کردیم) اشاره دیگرى به عظمت این کتاب بزرگ آسمانى است که خداوند نزول آن را به خودش نسبت داده است..

نزول آن در شب” قدر” همان شبى که مقدرات و سرنوشت انسانها تعیین مى‏شود دلیل دیگرى بر سرنوشت‏ساز بودن این کتاب بزرگ آسمانى است. ازضمیمه کردن این آیه با آیه سوره بقره نتیجه‏گیرى مى‏شود که شب قدر در ماه مبارک رمضان است، اما کدام شب است؟ از قرآن چیزى در این مورد استفاده نمى‏شود، ولى روایات در این باره بحث فراوان شده است.

شبی با عظمت برتر از هزار ماه

مى‏دانیم هزار ماه بیش از هشتاد سال است، به راستى چه شب با عظمتى است که به اندازه یک عمر طولانى پر برکت ارزش دارد.

در بعضى از تفاسیر آمده است که پیغمبر اکرم ص فرمود:

” یکى از بنى اسرائیل لباس جنگ به تن کرده بود و هزار ماه از تن بیرون نیاورد و پیوسته مشغول (یا آماده) جهاد فى سبیل اللَّه بود، اصحاب و یاران تعجب کردند و آرزو داشتند چنان فضیلت و افتخارى براى آنها نیز میسر مى‏شد، آیه فوق نازل گشت و بیان کرد که” شب قدر از هزار ماه برتر است” .

در حدیث دیگرى نیز آمده است که پیغمبر اکرم ص از چهار نفر از بنى اسرائیل که هشتاد سال عبادت خدا را بدون عصیان انجام داده بودند سخن به میان آورد، اصحاب آرزو کردند که اى کاش آنها هم چنین توفیقى پیدا مى‏کردند آیه فوق در این زمینه نازل شد .

عدد هزار؛ تعداد یا تکثیر؟

در این که عدد هزار در اینجا براى” تعداد” است یا” تکثیر”؟ بعضى گفته‏اند: براى تکثیر است، و ارزش شب قدر از هزاران ماه نیز برتر مى‏باشد، ولى روایاتى که در بالا نقل کردیم نشان مى‏دهد که عدد مزبور براى تعداد است، و اصولا عدد همیشه براى تعداد است مگر اینکه قرینه روشنى بر تکثیر باشد.

روح  کیست؟

در این که منظور از روح  کیست؟ بعضى گفته‏اند:” جبرئیل امین” است که” روح الامین” نیز نامیده مى‏شود، و بعضى” روح” را به معنى” وحى” تفسیر کرده‏اند، به قرینه آیه ۵۲ سوره شورى.

بنا بر این مفهوم آیه چنین مى‏شود:” فرشتگان با وحى الهى در زمینه تعیین مقدرات در آن شب نازل مى‏شوند.

در این جا تفسیر سومى وجود دارد که از همه نزدیک تر به نظر مى‏رسد، و آن این که” روح” مخلوق عظیمى است ما فوق فرشتگان، چنان که در حدیثى از امام صادق ع نقل شده است که شخصى از آن حضرت سؤال کرد:” آیا روح همان جبرئیل است”؟ امام ع در پاسخ فرمود:جبرئیل از ملائکه است، و روح اعظم از ملائکه است، مگر خداوند  متعال نمى‏فرماید: ملائکه و روح نازل مى‏شوند؟

یعنى به قرینه مقابله، این دو با هم متفاوتند.

منظور از″ مِنْ کُلِّ أَمْرٍ” این است که فرشتگان براى تقدیر و تعیین سرنوشت ها و آوردن هر خیر و برکتى در آن شب نازل مى‏شوند، و هدف از نزول آن ها انجام این امور است.

یا این که هر امر خیر و هر سرنوشت و تقدیرى را با خود مى‏آورند.

چه امورى در شب قدر مقدر مى‏شود؟

در پاسخ این سؤال، که چرا این شب، شب قدر نامیده شده؟ سخن بسیار گفته‏اند، از جمله این که:

شب قدر به این جهت” قدر” نامیده شده که جمیع مقدرات بندگان در تمام سال در آن شب تعیین مى‏شود، شاهد این معنى سوره دخان است که مى‏فرماید:”ما این کتاب مبین را در شبى پربرکت نازل کردیم، و ما همواره انذار کننده بوده‏ایم، در آن شب که هر امرى بر طبق حکمت خداوند تنظیم و تعیین مى‏گردد”.

این بیان هماهنگ با روایات متعددى است که مى‏گوید:

 در آن شب، مقدرات یک سال انسانها تعیین مى‏گردد، و ارزاق و سرآمد عمرها، و امور دیگر، در آن لیله مبارکه تفریق و تبیین مى‏شود.

البته این امر، هیچ گونه تضادى با آزادى اراده انسان و مساله اختیار ندارد، چرا که تقدیر الهى به وسیله فرشتگان بر طبق شایستگی ها و لیاقت هاى افراد، و میزان ایمان و تقوى و پاکى نیت و اعمال آن ها است.

یعنى براى هر کس آن مقدر مى‏کنند که لایق آن است، یا به تعبیر دیگر زمینه‏هایش از ناحیه خود او فراهم شده، و این نه تنها منافاتى با اختیار ندارد و بلکه تاکیدى بر آن است.

جمع میان تمام این تفسیرها در مفهوم گسترده” لیلة القدر” کاملا ممکن است؛ هر چند تفسیر اول از همه مناسبتر و معروف تراست.

شب قدر کدام شب است؟

در این که کدام شب از شبهاى ماه رمضان است؟ گفت وگو بسیار است، و در این زمینه تفسیرهاى زیادى شده، از جمله شب اول، شب هفدهم، شب نوزدهم، شب بیست و یکم، شب بیست و سوم، شب بیست و هفتم، و شب بیست و نهم؛ ولى مشهور و معروف در روایات این است که در دهه آخر ماه رمضان و شب بیست و یکم یا بیست و سوم است.

ولى در روایات متعددى که از طرق اهل بیت ع رسیده است بیشتر روى شب بیست و سوم تکیه شده، در حالى که روایات اهل سنت بیشتر روى” شب بیست و هفتم” دور مى‏زند در روایتى از امام صادق ع نیز نقل شده که فرمود: تقدیر مقدرات در شب نوزدهم، و تحکیم آن در شب بیست و یکم، و امضاء در شب بیست و سوم است  و به این ترتیب بین روایات جمع مى‏شود.

چرا شب قدر مخفى است؟

بسیارى معتقدند مخفى بودن شب قدر در میان شبهاى سال، یا در میان شبهاى‏ ماه مبارک رمضان براى این است که مردم به همه این شبها اهمیت دهند، همان گونه که خداوند رضاى خود را در میان انواع طاعات پنهان کرده تا مردم به همه طاعات روى آورند، و غضبش را در میان معاصى پنهان کرده تا از همه بپرهیزند، دوستانش را در میان مردم مخفى کرده تا همه را احترام کنند، اجابت را در میان دعاها پنهان کرده تا به همه دعاها رو آورند، اسم اعظم را در میان اسمائش مخفى ساخته تا همه را بزرگ دارند، و وقت مرگ را مخفى ساخته تا در همه حال آماده باشند.

ظاهر آیات این سوره نشان مى‏دهد که شب قدر مخصوص زمان نزول قرآن و عصر پیامبر اسلام ص نبوده، بلکه همه سال تا پایان جهان تکرار مى‏شود.

ضمنا صریح روایات متعدد این است که این از مواهب الهى بر این امت مى‏باشد، چنان که در حدیثى از پیغمبر اکرم ص آمده است که فرمود:خداوند به امت من شب قدر را بخشیده و احدى از امتهاى پیشین از این موهبت برخوردار نبودند.

از آنجا که در شب قدر سرنوشت انسانها براى یک سال، بر طبق لیاقت ها و شایستگی هاى آنها تعیین مى‏شود، باید آن شب را بیدار بود و توبه کرد و خودسازى نمود و به درگاه خدا رفت و لیاقتى بیشتر و بهتر براى رحمت او پیدا کرد.

آرى در لحظاتى که سرنوشت ما تعیین مى‏شود نباید انسان در خواب باشد، و از همه چیز غافل و بی خبر که در این صورت سرنوشت غم‏انگیزى خواهد داشت! قرآن چون یک کتاب سرنوشت‏ساز است، و خط سعادت و خوشبختى و هدایت انسانها در آن مشخص شده است باید در شب قدر، شب تعیین سرنوشت ها نازل گردد، و چه زیبا است رابطه میان” قرآن” و” شب قدر” و چه پر معنى است پیوند این دو با یکدیگر.

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهمّ ارْزُقنی فیهِ الذّهْنَ والتّنَبیهَ وباعِدْنی فیهِ من السّفاهة والتّمْویهِ واجْعَل لی نصیباً مِنْ کلّ خَیْرٍ تُنَزّلُ فیهِ بِجودِکَ یا أجْوَدَ الأجْوَدینَ.

خدایا روزى کن مرا در آنروز هوش وخودآگاهى را ودور بدار در آن روز از نادانى وگمراهى وقرار بده مرا بهره وفایده از هر چیزى که فرود آوردى در آن به بخشش خودت اى بخشنده ترین بخشندگان. 

پاکی از سفاهت و تزویر

«سفاهت» بی­خردی است و «تمویه» تزویر و دروغ­بافی. مسلمانی که حق­مدار و حق­جو و حق­طلب است بر مدار عقل می­­چرخد و از تلبیس و ترفند به دور است. که این­ها ریشه در خواسته­های شیطان دارد.

عاقل جز در پی حکمت و حق نیست خردمند فرزانه هرگز گندم­نمای جوفروش نمی­شود. «بود» و «نمود»ش یکی است.

از امام مجتبی(ع) سؤال شد: سفاهت چیست؟ فرمود: دنبال پستی رفتن و با گمراهان دوستی کردن.

آری. هم­نشینی با گمراهان و شیاطین دوری از حق را در پی دارد و سفاهت است! اما آنچه از سفاهت بدتر است، تمویه است. در سفاهت بی­خردی و بی­تدبیری است اما در تمویه سوءاستفاده از خرد است برای گمراه­کردن مردم یا تدبیر عقل برای گمراهی و بی­خردی!

ازخدا می­طلبیم که در این روز، ما را از بی­خردی و ظاهرسازی دور بدارد و از همه چیزهایی که نصیب بندگانش در این روز می­کند، ما را نیز بهره­مند سازد و خیر زندگی­مان را استفاده صحیح از عقل و حکمت قرار دهد.

خدایا نزدیک کن مرا در این ماه به سوى خوشنودیت وبرکنارم دار در آن از خشم وانتقامت وتوفیق ده مرا در آن براى خواندن آیات قرآن به رحمت خودت اى مهربانترین مهربانان.

عمل به قرآن؛ زینت مسلمانی

قرآن مجموعه آیات زندگی­ساز و راهنمای بشر است. آیه­آیه­اش الهام­بخش است هر سوره­اش درسهایی گران و عمیق دارد… اما دریغ که همواره دستخوش غفلت و فراموشی­هاست. در دعای امروز از خدا می­طلبیم به آنچه رضای توست، ما را نزدیک گردان؛ قرآن نیز اسباب رضا یا خشم الهی است. خواندن یا نخواندن؛ مسأله این است!

آیا قرآن را تلاوت می­کنیم؟ آیا تأمل و تدبر در آن داریم؟ جای قرآن در زندگی ما کجاست؟ قرآن در بین مسلمانان مهجور است و قطعاً از غربت خویش در میان مسلمین شکایت می­کند؛ اما سهم ما از غربت او چه­قدر است؟ براستی چه­قدر از داستان­های قرآن سهم عبرت خود را برداشته­ایم؟ چه­قدر اندیشه و استبصار بر آن کرده­ایم؟ قرآن عهد خدا با خلق است و عهدنامه مسلمانی ما با او. این فرمایش امام صادق(ع) است اما چه­قدر آن­چنان که شایسته است به این عهدنامه توجه داریم. چه­قدر الفاظ آن را تکرار می­کنیم و چه­قدر معانی آن را فهمیده­ایم و در آخر به چه میزان آن­ها را به­کار بسته­ایم؟

آری قرآن را باید تلاوت کرد، با تأمل و دقت، به صدای خوب، به لحن عربی و … همه این موارد زینت مسلمانی است و یافتن این زینت­ها و پیرایه­ها توفیق می­خواهد. این توفیق را از خدای خود بطلبیم تا به مقام قرب و رضای او برسیم.

بسم الله الرحمن الرحیم

 اللهمَ  اجْعلْ صِیامی فـیه صِیـام الصّائِمینَ وقیامی فیهِ قیامَ القائِمینَ ونَبّهْنی فیهِ عن نَومَةِ الغافِلینَ وهَبْ لی جُرمی فیهِ یا الهَ العالَمینَ واعْفُ عنّی یا عافیاً عنِ المجْرمینَ.

خدایا قرار بده روزه مرا در آن روزه داران واقعى وقیام وعبادتم در آن قیام شب زنده داران وبیدارم نما در آن از خواب بى خبران وببخش به من جنایتم را در این روز اى معبود جهانیان ودر گذر از من اى بخشنده جنایات کاران.

روزه راستین

از همین روز اول تکلیف خود را با خدایت روشن کن. می­خواهی روزه بگیری که جز گرسنگی و عطش درپی نداشته باشد، یا… می­خواهی با روزه­ات به ثواب برسی یا …

باورت نمی­شود؟ آری، ممکن است که روزه انسان پذیرفته درگاه حق نباشد از همین روز اول تکلیف خود را روشن کن!

سعی کن روزه­ای بگیری که تو را از گناه بازدارد، روزه­ای که همراه عطش و گرسنگی، چشم و گوشت را از گناه و قلبت را از بدخواهی و وجودت را از آلودگی دور بدارد دلت را از سیاهی­ها بپیراید.

در این راه، از خدا بخواه. دعای روز اول را با تمام وجود زمزمه کن از او بطلب تا یاری­ات کند، تا روزه­ات در این ماه را روزه روزه­داران واقعی قرار دهد و نیز نمازها و قیام و قعودت را؛ تا نمازت فقط تکرار واژه­ها نباشد ذکر و ورد نامفهوم و بی­اثر نباشد بلکه سراپا احساس شوی، احساس حضور در پیشگاه الهی. احساس اتصال با مبدأ هستی، حرف زدن با دوست، باریافتن به خلوتگه یار…

از او بخواه تا نمازت نماز باشد و معراج تو. و روزه­ات روزه واقعی.

و ما تولد چنین امامی را جشن می‌گیریم، به امید آن که خود در این تولد، به تولدی دیگر برسیم، و از دایرة تنگ عادت‌ها، تقلیدها و غریزه‌ها بیرون بیاییم و با تدبر و تفکر و تعقل خویش، به آزادی انسانی برسیم و در این آزادی، حاکمی را انتخاب کنیم که نور راه ما و جهت راه رفتن ما و امین استعدادهای ما و پناه و قلعة ما در این دزدبازار بی‌در و پنجره باشد. تولد چنین امامی اگر با جشنی همراه باشد، باید با جشن تولد دوبارة ما باشد، چراکه این امامت را جز پس از این تولد نمی‌توانیم تحمل کنیم، و جز با این دید وسیع و مترقی نمی‌توانیم شیعة این امام باشیم. در این تولد است که عشق چنین امامی در تمام وجود تو می‌نشیند و در خون و دلت جاری می‌گردد و نیاز به او، هم‌چون عطش در هر سلّولت سوز می‌گذارد.

(تو می‌آیی، عین، صاد، ص۷۲)

می گویند باب المرادی!

می گویند از مال دنیا هرچه می خواهیم از تو بخواهیم  یا جواد!

امشب، شب تولد تو بود …

این نهمین ستاره که امشب ثانیه ها انتظارش را کشیده اند اکنون در دامان هشتمین ستاره آسمان ولایت است و سر به آستان خدا در حال نیاش با آفریدگار خویش است. اگر عیسی در زمان نوازادی لب به سخن گشود و فاطمه در شکم مادر خویش با او هم نجوا می شد چه جای تعجب که جواد در پنج سالگی ردای امامت را بر دوش داشت…

ای جواد!

همه جا ذکر تو برلبان عاشقانت جاری است، امشب …  فرشتگان شادی­شان را با زمینیان تقسیم کرده­اند و این مولود خجسته خانه رضا را نورباران کرده است…

می گویند: باب المرادی! آمده ایم تا مرادمان را از تو بخواهیم …

دانلود تصویر بالا سایز تصویر زمینه